Direct naar content

WijkbiografieŽn in klantrelaties

Waarom levensverhalen?
WijkbiografieŽn zijn te gebruiken bij het ontwikkelen van wijkplannen. Wat is het sociale karakter van de wijk? Waarom gaan mensen met elkaar om, zoals ze dat nu doen? Zijn er gebeurtenissen in het verleden, die daarop van invloed zijn geweest en is die ervaring gedeeld? Op deze manier vind je verklaringen van sfeer en gedrag, die meer licht werpen op de verwachtingen van mensen. WijkbiografieŽn kunnen zo een onderdeel zijn van het vooronderzoek bij herstructurering.

WijkbiografieŽn zijn niet alleen bij planontwikkeling interessant. In situaties waar conflicten tussen (groepen) mensen dreigen, kun je met levensverhalen nagaan wat er eigenlijk achter die spanningen zit. Het vertellen van verhalen stimuleert de binding aan de wijk. Wie wonen hier eigenlijk? Minder verbaal begaafden komen moeilijk aan bod in de gebruikelijke participatietrajecten of onderzoeken. Levensverhalen kunnen helpen om ook hun verwachtingen naar boven te krijgen. 'Vertel uw eigen verhaal maar, in uw eigen woorden.'

In wijken zonder verleden kunnen levensverhalen een wijkbiografie laten groeien. Waar kom je vandaan? Waarom wil je in deze nieuwe wijk komen wonen? Wat verwacht je ervan? Tenslotte zijn wijkbiografieŽn een middel om het jaarverslag mooi te maken. Het wordt herkenbaar voor de klanten. Andere public relations uitingen kan meer kleur worden gegeven.

Niets nieuws onder de zon
Het gebruik van levensverhalen is niet nieuw. In historisch onderzoek wordt het al 30 jaar gedaan ('oral history'). In de antropologie en sociale psychologie zijn veel toepassingen bekend om groepen mensen beter te leren kennen. Het is dagelijkse kost in journalistiek, wetenschap, marketing, emancipatiebewegingen, zelfhulpgroepenÖ. Waarom dan niet in ons vak: beleidsadvies voor corporaties en gemeenten over samenleven en wonen?

Het verschil met 'gewoon' woonwensen onderzoek is dat levensverhalen een diepgaandere vorm van onderzoek is. Een enquÍte is snel, oppervlakkig, algemeen, kwantitatief. Luisteren naar levensverhalen is langzaam, diepgaand en specifiek, kwalitatief. Wijkbiografie als onderzoeksmethode is minder risicovol en herkenbaarder dan cijfers. Beide methoden vullen elkaar aan.

De werkwijze is simpel. Je zoekt een groepje onder de dorpsboom, je gaat zitten, je stelt ťťn Ė goeie- vraag en luistert. BiografieŽn genereren werkt het best in homogene groepjes, van 5 Š 10 mensen in hun eigen omgeving. Die groepjes zoek je op via netwerkcontacten. Soms is een 1 op 1 gesprek beter, als daar tijd voor is. En verder moet je wat communicatieregels hanteren.

Bijvoorbeeld : Amsterdam en Doesburg
In de Amsterdamse Van der Pekbuurt heeft Laagland'advies levensverhalen in groepsgesprekken succesvol toegepast in combinatie met de cijfers van een steekproefenquÍte. ("Dorp in een wereldstad"). In Doesburg zijn verhalen verzameld van mensen in persoonlijke interviews in het kader van een integrale wijkaanpak. ("Achter de voordeur vanÖ'). WijkbiografieŽn hebben een sterke relatie met andere kwalitatieve instrumenten van Laagland'Ėadvies, zoals 'Up close and personal', 'Intiem portret'.

Wie kunnen er wat mee?
De wijkbiografie is interessant voor gemeenten en woningcorporaties, die de diverse bevolking van een wijk echt willen leren kennen, die willen weten wat het karakter van een oude wijk is, wat daar verandert, borrelt en beweegt, die begrip tussen wijkbewoners onderling willen vergroten en die willen weten waar weerstand tegen hun sublieme plan vandaan komt. De methode is ook interessant voor organisaties of vertegenwoordigers van bewoners, omdat die zo hun zwijgende achterban willen later horen of willen kennen.

Meer weten? Bel Jan Dirk de Boer 06-25051762.